SIOSTRY FRANCISZKANKI

Siostry ze Zgromadzenia Córek Św. Franciszka Serafickiego,  pracujące w parafii pw. Św. Kazimierza w Radomiu.
Siostra Judyta Bełczącka - przełożona
Siostra Sabina Klejna - zakrystianka
Siostra Michaela Anna Tokarska - organistka
Tel: 48 360 92 60
Charyzmat Zgromadzenia
Osoby konsekrowane to: pustelnicy, mniszki klauzurowe, bracia zakonni, habitowi i bezhabitowi. Niektórzy wiele godzin poświęcają modlitwie. Inni pracują na misjach, w szpitalach i szkołach, głoszą rekolekcje i kazania, prowadzą uczelnie.Sam Jezus, powołując wybrane osoby, aby porzuciły wszystko i poszły za Nim, dał początek tej formie życia, która pod działaniem Ducha Świętego miała w następnych stuleciach rozwinąć się stopniowo w różnorakie formy życia konsekrowanego. W swoim życiu osoby konsekrowane starają się nieustannie odkrywać znaczenie trzech ślubów: ubóstwa, czystości i posłuszeństwa. Ślubu ubóstwa, który uwalnia zakonnika od niewoli rzeczy i pomaga mu przemieniać się w nowe stworzenie. Ślubu czystości, którego głównym sensem jest przemienianie całego życia w akt miłości oblubieńczej. Ślubu posłuszeństwa, który upodabnia nas do Chrystusa, dzięki czemu pokarmem moim staje się czynienie woli Ojca, który jest w niebie. Przez konsekracje zakonną wyrzekają się nie tylko grzechu, ale także niektórych rzeczy dobrych: niezależności, dóbr materialnych, małżeństwa i rodziny. Nasze zgromadzenie córek Św. Franciszka Serafickiego jest wspólnotą życia konsekrowanego. Zgromadzeniem habitowym, na prawie papieskim, oddanym czynnemu apostolstwu. Składamy śluby zakonne publiczne , wieczyste poprzedzone ślubami czasowymi. Przez nie Bóg konsekruje nas w kościele na wyłączną swą własność i w odpowiedzi na Jego miłość oddajemy Mu całkowicie siebie w ofierze. Pamiętamy o wynagrodzeniu Bogu za wyrządzone mu zniewagi i gorliwie zabiegamy o świętość naszego życia, zwłaszcza przez zachowywanie rad ewangelicznych. Zjednoczone z Kościołem powszechnym i Jego widzialną Głową - Ojcem Św. - w duchu Św. Franciszka wypełniamy zadania powierzone nam przez Ojca Założyciela - Ks. Antoniego Rewerę, poświęcając sie na służbę kościoła lokalnego. Do szczególnych naszych zadań w kościele należą współpraca z duszpasterstwem w apostolacie i formach ewangelizacji parafialnej:  -w spełnianiu funkcji: zakrystianki, organistki, katechetki, kancelistki, kucharki - w działalności charytatywnej i w opiece wobec chorych, ubogich i potrzebujących. Podejmujemy również obsługę seminariów duchownych i domów rekolekcyjnych. Błogosławiony ksiądz Antoni Rewera   Założyciel naszego zgromadzenia urodził sie 6 stycznia 1868 r. w Samborcu koło Sandomierza. Rozpoczął swoją edukacje jako syn biednego chłopa. Jego wytrwałość, pracowitość i zaufanie Opatrzności Bożej doprowadziły Go do największego pragnienia życiowego - kapłaństwa. Całe Jego życie było wspaniałym świadectwem całkowitego oddania się Bogu poprzez służbę i troskę o drugiego człowieka. Należy zauważyć Jego niezwykle ofiarną służbę Bogu i ludziom na wszystkich stanowiskach kościelnych począwszy od wikarego, profesora seminarium, proboszcza i prałata. Ksiądz Prałat Antoni Rewera był duszpasterzem bardzo oddanym i zaangażowanym nie tylko w parafii Św. Józefa w Sandomierzu, której był proboszczem. Swoją pomocą i opieką obejmował mieszkańców całego Sandomierza i okolic. Był wrażliwy na biedę materialną. Sam doznawał jej w dzieciństwie i młodości. Czas Jego pracy przypada na lata końca rozbiorów i czas dwóch wojen światowych. Starał się więc zaradzać wszelkiej niedoli materialnej. Niejednokrotnie nadużywano Jego wrażliwości w tej dziedzinie. Nie przestał jednak poręczać swym słowem konieczności zaciągania przez kogoś pożyczki, choć wielokrotnie sam spłacał zaciągnięte przez innych długi. W owych czasach w Sandomierzu czynnikiem hamującym życie gospodarcze. Był między innymi niski stan oświaty w mieście, a szczególnie na wsi. Aby odpowiedzieć na te potrzeby ksiądz Antoni brał czynny udział w organizowaniu różnych Bractw i Stowarzyszeń, które miał za zadanie podniesienie stanu materialnego i duchowego różnych warstw społecznych, niesienie pomocy zarówno pod względem religijnym i moralnym, jak też umysłowym, społecznym i materialnym. Ksiądz Rewera zakładał organizacje dziecięca i młodzieżowe - które oprócz dobra duchowego pełniły też funkcję społeczną. Uczulały zwłaszcza najmłodszych na potrzeby bliźnich. Dopełnieniem i ukoronowaniem pracowitego, oddanego Bogu i ludziom życia była jego męczeńska śmierć w Dachau 1 października 1942 r. Został wymieniony do chwały ołtarzy w gronie 108 męczenników przez św. Jana Pawła II 13 czerwca 1999 w Warszawie.
s. Judyta
s. Michaela
s. Sabina